kamuranhardcore

Bir “Arkası Yarın” için bu kadar üzüleceğimi tahmin etmezdim, fakat gelin görün ki 2 bölümdür ekmeğini yediğim “Kerem Onan’dan Hayat Kaydıran Yorumlar” bugün son buluyor.Lakin telaşa mahal yok! Mesaj atarak, ahizeye üfleyerek, poke yaparak, gerekirse tehdit ederek gerisinin gelmesini sağlayacağım. Afiyetler olsun. 

Jane’s Addiction – The Great Escape Artist.. Tıpkı Smashing Pumpkins gibi, en meşhur oldukları dönemde bile yarattıkları etkinin ve sahip oldukları derinliğin tam hakkının verilemediği, ama balkabaklarının tersine aralarından sıyrılan major grupların gölgesinde, hep bilinen, saygı duyulan ama hiç zirveye oturtulmayan bir grup JA. İşin güzel yanı, bu durum Perry ve ekibinin umurunda değil. RHCP’daki “işini” bırakarak gerçek yuvasına tamamıyla kanalize olan gitaristleri Dave Navarro ile yayınladıkları yesyeni albümde klaslıktan yıkılıyor sayın seyirciler. Eskilere göre daha kolay içine girilebilen, bir tutam anlaşılmaktan korkmayan bir albüm bu. Alternatif kelimesinin gerçekten birşeyler ifade ettiği çağlardan kalan hala capcanlı bir ses duymak isteyenlere tavsiyemizdir.

Karma To Burn – V … Karma To Burn, “stoner” kelimesini duyunca surata yeni kartopu yemiş jamaikalı misali donup kalmayacaklar için çok önemli bir grup. Kyuss adı verdiğimiz, bugün Queens Of The Stone Age’den hatırlayacağınız Josh Homme babanın ilk grubu olan efsanenin başımıza sardığı stoner rock hadisesinin enstrümantal, yer yer emprovizasyondan bolca beslenen, türün çöl müziği ruhuna en sadık temsilcilerinden biri. Gel gör ki 2009 da yeniden toplandıklarından beri Kyuss tayfasının tamamından dev destek alıyorlar olmalarına rağmen, bunca yıl sonra yola vokalist kullanarak devam etmeleri eleştirilmişti fanları tarafından. V, işte bu eleştirileri çöle gömecek kadar iyi. Hatta “eskisi iyidir” gibi kafalardan nefret eden şahsımın nazarında grubun gelmiş geçmiş en iyi albümü. Ama siz eğer illa “olm ilk albümleri süperdi” tarzı gıcık bir götseniz, lütfen dinlemeyin bu albümü. Böylece albümdeki harika Sabbath “Never Say Die” coverından haberiniz bile olmasın emi. E.

 Rotten Sound – Cursed.. Dümdüz, jilet gibi grindcore. Rotten Sound’un kurulduğu günden beri en basit tanımı bu. Sanırım bu tür, punk/hc etkisi akıllıca kullanılmadığında özellikle amerikalı kalasların elinde oldukça sıkıcılaşmıştı, taa ki Nasum çıkıp herkesi uyandırana dek. İşte Rotten Sound, Cursed ile tarihinde hiç olmadığı kadar çok Nasum’a özenmiş ve neredeyse onların Shift’i kadar iyi bir albüm yapmış. Bu yıl Mart ayında ülkemize de gelecekleri için, uyandıralım dedik.

Graf Orlock – Doombox.. Kabul ediyorum mathcore’un boku çıktı artık. Gel gör ki, o bokun içinde yer yer boncuklar da yüzebiliyor sebastian! Graf Orlock, varlığını sadece Dillinger Escape Plan’in ilk iki albümündeki riflere armağan etmeden; işin içindeki metal dozunu punk, indie ve elektronik müzik ile dengeleyerek kendi yolunu çizmiş bir grup. Doombox, aslında bir ep olarak piyasaya sunulmasına rağmen, bonus olarak grubun daha önce yayınladığı ilk üç albümün tamamını da içerdiği için önemli bir ürün ( evet değişik kafalar ). Ek olarak, açıldığında 80’lerden kaçmış bir portatif kaset dekine dönüşen kapağıyla da tüm ömrümde gördüğüm en güzel paket sunumlarından birine sahip. Kolleksiyoncuysanız, ileride değeri çok yüksek olacak, şimdiden söyleyeyim.

NOFX – Nofx/Hardcore.. Benim gönlümdeki yerlerini “The Decline” ep’sindeki o bitmek bilmeyen efsane şarkıya borçlu olan Fat Mike ve tayfası, bu sefer de bağrından kopup geldikleri punk/hc köklerine tribute niteliğinde 9 adet coverdan oluşan bir ep’yle fetihe devam ediyor. Bad Brains’den DOA’e, bu işin mutfağında yemeği ilk pişirenlere harika bir saygı duruşu.

Gridlink – Orphan.. Yukarıda suyunun çıktığından bahsettiğimiz mathcore denilen alt türün kökeni olarak Discordance Axis gösterilir. İşte bu artık tarihe mal olmuş grubun beyni sayılan abimiz  Jon Chang’in “metalik bir Melt Banana” olarak nitelendirebileceğimiz yeni grindcore projesi Gridlink’in ikinci albümü Orphan. İsimleri ve referansları aldınız, göz atıp atmamak size kalmış anacım.

Haossaa – Haossaa.. Kranch’ın beyniyle Ask It Why’ın davulcusu proje yaparsa ne olur? Kafa atarlar adamım! Yaptıkları işe noise-rock deyip geçmek fazla kısa kesmek olur, noisecore diyemeyiz ama oralardan besleniyorlar, deriz. Bu kanallardan Shellac’lara OM’lara Trans AM’lara kadar güzelce uzanmışlar dersek de yanlış olmaz. Kranch’ın son dönemlerini bilenler zaten yaptıkları işe yabancılık çekmeyeceklerdir, keza In Between’in emprovize Peyote konserlerini kaçırmamış olanlar da aynı şekilde. Geçtim 2011’i, tüm memleket müzik tarihinde çıkmış en özel albümlerden biri bu. Hele ki geçtiğimiz yıllarda etrafı bir iki tanesi dışında psikedelik olmaya çalışıp beceremeyen yavrukuşların sardığını düşünürsek, eliniz gerçekten “indie” birşeyler arıyorsa, buraya başvurun derim . Kayıtsız kalmayın.

Decaying Purity – The Existence Of Infinite Agony..  Törkiş death metal gruplarını az da olsa takip eden varsa son bir kaç yılda Cenotaph’dan Heretic Soul’a Consume’dan D Purity’e kadar hepsinin nasıl yurtdışında üst üste albümler yayınlayarak başarılı olduğunu turnelerden turnelere koştuğunu biliyordur. Bilmeyenler de işe bu yıl çıkan en iyi DM albümü olan Existence’i dinleyerek başlayabilir öğrenmeye. Tamamen şahsi kanaatimdir, bu yıl bundan daha iyi bir DM albümü dinlemedim ben. Teknik ile hızın, brutalite ile hoplatan zıplatan groove partların mükemmel evliliğinden doğan bu sadist ucubeye kayıtsız kalmayın.

Primate – Draw Back A Stump… Mastodon’dan Brent baba ile Brutal Truth’un delisi Kevin Sharp’ın minigrind projesi Primate, rocknroll’dan jilet grind’a koşan mütevazı ve güzel bir ep ile kulaklarımıza sevgilerini gönderdiler bu sene. Aslında iyice deneysel yollara girerek “ekolayzır deneme motoru”na dönüşen son Brutal Truth albümü “Endtime”, sadece Kevin’e kalsaydı ortaya nasıl birşey çıkardı onun cevabı bu minik albüm. Ben her halikarda BT’nin son işinden daha çok sevdiğimi söyleyebilirim.

Farazi & Kayra ( Of Gina ) – Yerel Radyo.. Kapanışı ömrü hayatımda en sevdiğim şarkılar listelerime bir şarkı sokmayı başarmış ( “Şevket Hamdi Tan” şarkının adı ) tek yerli hiphop ikilisi ile yapalım. Politik anlamda benim de paslaşabilldiğim güzel sözleri, fabrikasyon olmayan özgün düzenlemeleri ile  kendilerine bir alan yaratıp onları eş dost tavsiyesi ile keşfeden dinleyicileriyle akıp giden güzel bir grup F&K. Açılışta yer alan “Karanlıkta Dört Nala” ve “Kent Orman Müdavimleri” isimli şarkılarla coşturan Yerel Radyo, bu yıl birden fazla çevirdiğim tek hiphop ürünü oldu “Watch the Throne”un dışında. Arayan bulur diyelim, belki bu sayfalarda bir röportajla daha iyi tanıtırız onları yakında.